Archieven van mei 2009

Zondag (2)

| Geen reacties | Geen TrackBacks

Het was weer zondag. Met gezonde tegenzin zat hij aan de keukentafel de post van de afgelopen week te sorteren. Dit was reclamedrukwerk. Meteen in de papierbak. Hier nog een stapeltje post bestemd voor de vorige bewoner van dit pand. De fik erin!, dacht hij en gooide dit eveneens in de papierbak. Rekening van de slotenmaker. Dat was snel. Vast een hoge, want op zondag zijn ze natuurlijk duurder. Ah, een envelop van de bank met daarin de pincode van zijn nieuwe bankpasje. Weg ermee! Zijn nieuwe bankpasje, die hij na de brute diefstal van vorige week had aangevraagd, was immers alweer opgeslokt door de pinautomaat. Wist hij veel dat ie er ook een nieuwe pincode bij zou krijgen. En waarom leveren ze die dan ook achteraf pas aan en niet gelijk met het pasje? Sukkels daar bij die banken, vond hij. Dat vond hij nog steeds toen hij de tweede envelop van de bank had geopend. Het was een afschrift waarop vermeld stond, dat hij zo spoedig mogelijk zijn saldo moest aanvullen. Ja, dat zat er dik in. Kutwijf!

Hij had gelukkig nog wat 'analoog' papiergeld, waar hij zijn lunch en avondeten voor vandaag nog van kon betalen. Morgen maar weer bietsen bij zijn ouders of een andere vage kennis die hij al tijden niet had gezien. Zijn salaris zou morgen vast al wel overgemaakt zijn, maar zonder pasje kom je er niet gemakkelijk bij. Hij hield niet van bietsen, want dat gaf hem het gevoel dat de andere partij er op korte termijn iets voor terug wilde hebben. Dat hij binnenkort weer moest helpen met de zoveelste verhuizing of kansloze verbouwing die nooit af kwam. Hij kon toch al zo moeilijk nee zeggen. Maar goed, nood breekt wet, schijnt men wel eens te zeggen, dus daar hebben we ons dan maar aan te houden. Met deze opgewekte gedachte in zijn hoofd, liep hij naar de dichtstbijzijnde McDonalds. Shit, wat was het hier druk. Hij sloot toch maar aan achter de minst lange, maar ongetwijfeld meest langzame rij en wachtte zijn beurt af. Hij hield ook niet van wachten. Hier in deze vreetschuur waren hem net iets te veel kinderen en er leken de laatste tijd ook steeds meer allochtone hangbejaarden te zitten. Die halen een enkel kopje koffie en zitten dan samen met de andere uitgerangeerde stamhoofden zo'n anderhalf tot twee uur de beste zitplaatsen bezet te houden.
Na bijna 10 minuten wachten was hij bijna aan de beurt. Het zweet stond hem inmiddels op het voorhoofd. Het stel voor hem, die nu aan de beurt waren, hadden drie zeer irritante kinderen die constant heen een weer aan het rennen waren tussen de verschillende rijen voor de kassa's. Het was zo'n gemengd stel; een dikkige negerin met een roze Jamai-bril en een iets te magere blanke man met een geitesik en 'hip' Arafat-sjaaltje, wat totaal niet bij hem paste. Hij luisterde hoe zij de bestelling van drie menu's (vast twee voor haarzelf) en nog eens drie happy meals voor die rotkinderen deed. Hij keek vuistballend en met zijn kaken stijf op elkaar om zich heen, naar de rij mensen achter hem, vervolgens naar de andere rijen, stapte uit zijn eigen rij en liep vervolgens het restaurant uit. Hier had hij geen geduld meer voor. Zo doodde hij overigens wel vaker de tijd. Zinloos in de rij staan bij een eetgelegenheid, om vervolgens tot de conclusie te komen dat het hem allemaal te lang duurt. Hij was niet bepaald wat je noemt een geduldig type. Bij honger al helemaal niet.

Dan maar zo'n ranzige hotdog. Bij dat kraampje stond nooit een rij en het slappe broodje met koude worst lag dan ook al snel in zijn handen, klaar om in gebeten te worden. Dit had hij even hard nodig, ondervond hij, terwijl de saus ongemerkt op zijn kruis klodderde. Na de laatste hap stond hij op en liep richting huis. Een jong meisje kwam hem tegemoet. Ze keek naar zijn kruis en gaf hem vervolgens een brede glimlach. Ja ja, mompelde hij tot zichzelf. Still got it! Toch nog best een fijne dag, deze zondag.

Zondag

| Geen reacties | Geen TrackBacks

Het was weer zondag. Hij lag er gisteravond laat in. Waarin wist hij op dat moment niet, maar nu hij langzaam ontwaakte, drong het tot hem door, dat het gelukkig toch zijn eigen bed was. Zo te ruiken lag hij ook nog in iets anders. Het was kots, maar niet van hemzelf. Hij keek wat rond en realiseerde zich dat ze waarschijnlijk al vertrokken was.

Hagelslag! Daar had hij nu enorme trek in, maar eenmaal in zijn ranzige keukentje aangekomen, bedacht hij zich dat hij gisteren nog boodschappen had willen doen. Dan maar jam. Da's ook zoet. Hij vroeg zich ondertussen af of hij haar telefoonnummer eigenlijk wel had. Het brood dat hij uit het zakje frutselde voelde wat droog aan. Hij had 't immers vrijdagavond al uit de vriezer gehaald. Alvast voor de zaterdagochtend. Waarom het hier nu nog steeds lag, kon hij zich niet herinneren. Nou ja, zo lang het niet blauw-groen zag en aaibaar was, kon het vast nog wel gegeten worden. Hij had daar vorige week ook gewoon beter op moeten letten, voordat hij zijn tanden er in zette.

De telefoon ging. Hij trok snel zijn broek aan en strompelde richting de voordeur. Ze was zeker even sigaretten wezen halen. Kut, dacht hij, op het moment dat hij zijn deurknop aanraakte. De sleutel lag op het kastje naast de telefoon en hij maakte rechtsomkeert. Een associatieve ingeving maakte dat hij niet de sleutel, maar de hoorn van de telefoon oppakte. Deze was inmiddels gestopt met rinkelen. Door het raam zag hij een taxi voorbij rijden en hij nam een moment om op adem te komen. Na dit rustmoment keerde hij terug naar de keuken en at een paar sneeën droog brood. De aardbeienjam was helaas al wel wat blauw uitgeslagen.

De kotsvlek op zijn rug begon hem nu parten te spelen. Hij nam een douche, kleedde zich uit en ging op zoek naar een handdoek. Halverwege de wasmand kon hij die van afgelopen woensdag nog ontwaren en die leek inmiddels weer droog te zijn. In zijn slaapkamer raapte hij wat kleding van de vloer en beoordeelde van ieder stuk of 't er nog een dag mee door kon. Eenmaal aangekleed nam hij zijn bed af en stopte het beddengoed in de afwasmachine. Zout en tablet erbij en draaien maar. Vreemd geluid.

Hij keek even naar de klok, die zoals gewoonlijk op half vier stond. Hij ging op zoek naar het boodschappenlijstje en voegde onderaan 'batterijen' toe. Deze stonden er inmiddels al vier keer op. Dan maar gelijk boodschappen doen. Hij zocht naar zijn portemonnee en bedacht dat die waarschijnlijk in zijn jaszak zat. Half in zijn jas liep hij door de voordeur naar buiten, gooide de deur achter zich dicht en voelde dat zijn portemonnee toch niet in zijn jaszak zat. Niet meer. Hij keek naar zijn voordeur, dacht aan haar, hoorde een telefoon rinkelen en dacht vervolgens aan de sleutel die ernaast lag. Het was weer zondag.

Verloren stem

| Geen reacties | Geen TrackBacks

Bob had gisteravond de Stemwijzer ingevuld. Veel verstand van politiek had hij niet, maar hij vond 't toch wel belangrijk om te stemmen. Hij begreep de uitslag niet helemaal en, nu hij weer eens in de file stond, probeerde hij dit te analyseren. Dit lukte niet echt, want hij kon zich niet concentreren. Hij had zojuist de bodemloze tank van zijn auto weer gevuld, en had zich mateloos geïrriteerd aan het resulterende bedrag wat onder de rekening stond. En zijn auto was dan nog best zuinig, maar het leek wel alsof de benzineprijs in dezelfde mate steeg, als dat het verbruik van de gemiddelde auto omlaag ging. Bob vroeg zich ondertussen af of deze Europese verkiezingen hier verandering in zouden kunnen brengen. De hoop bij de Nederlandse overheid had hij inmiddels al opgegeven. De Nederlandse staat bezit nog te veel aandelen Shell om geloofwaardig te zijn, als het gaat om het bestrijden van milieu problemen. In Thailand, wist Bob, rijden alle taxi's en autobussen tegenwoordig op aardgas. Hierdoor is de lucht in Bangkok inmiddels schoner dan die in een gemiddelde Europese stad. Zelfs diesel wordt daar in combinatie met aardgas gebruikt, wat resulteert in een efficiëntere en schonere verbranding. In Nederland mag je dit echter niet op de openbare weg toepassen, omdat dat de staatskas simpelweg te veel geld kost.

Bob had ook wel door waarom de benzineprijs de afgelopen week zo gestegen was. Een aantal weken geleden had Shell Fuelsave geïntroduceerd. Benzine waarvan je motor zuiniger gaat lopen en het kost evenveel als normale benzine. Dat deed de aandelen Shell natuurlijk niet goed. Bij Shell bedachten ze dat de benzineprijs maar gewoon weer omhoog moest. Een paar weken later dan de introductie van Fuelsave, want dan ziet de argeloze consument toch de link niet meer. Is naast de marketing afdeling, ook Wouter Bos weer tevreden.

Bob dacht nog eens na over de stemwijzer. De campagnes van de diverse partijen waren nog niet echt op gang gekomen. Dit vanwege een defecte Tom Tom, die onlangs in Apeldoorn een verkeerde afslag aangaf. Een paar kilometer terug stond een groot bord langs de weg, waarop van die partij posters geplakt konden worden. Hier hing slechts een enkele rode tomaat. Bij de landelijke verkiezingen had hij op deze Sentrum Partij gestemd, echt alleen maar om de gevestigde orde dwars te zitten. Bob had wel vaker van die dyslectische momenten.

Ook in de partijen die het milieu als centraal thema hanteren, had Bob geen vertrouwen. Zij waren er immers de oorzaak van dat hij nu in deze file stond, doordat zij jarenlang het uitbreiden van het wegennet hadden tegengehouden. Over jezelf in de voet schieten gesproken. Een auto in de file verbruikt en vervuild immers veel meer dan een rijdende auto en was het milieu probleem door deze 'groene' partijen enkel vergroot. Bob vroeg zich af hoeveel aandelen Shell deze 'groene' partijen in hun bezit hadden.

De file loste inmiddels langzaam op en Bob begon de uitslag van de Stemwijzer voor zichzelf te verantwoorden. Hoewel Bob eigenlijk niets met dieren had, kon de Partij van de Dieren dit keer toch op zijn stem rekenen. Bob nam de afrit en parkeerde zijn auto bij de C1000, waar hij nu met een schoon geweten zijn barbecuezak kon vullen.


Pagina's

OpenID hier geaccepteerd Meer weten over OpenID
Aangedreven door Movable Type 5.01
www.flickr.com
This is a Flickr badge showing public photos and videos from Peter Zoon. Make your own badge here.

Over dit archief

Deze pagina is een archief van berichten op mei 2009 gerangschikt van nieuw naar oud

april 2009 is het vorige archief.

januari 2010 is het volgende archief.

De nieuwste berichten zijn te vinden op de hoofdpagina of kijk in de archieven om alle berichten te zien.