Recent in de categorie Auto(sport)

Sommige Britten schijnen niet zo blij te zijn met de scene op het einde van dit filmpje, waarbij een zeldzame dubbeldekker bus wordt opgeblazen. Wat een held!

Twee weken geleden was ik een weekendje in België bij vrienden op bezoek. T. had net zijn oude BMW Z3 omgeruild voor een mooie X5. Nu heb ik BMW niet echt hoog zitten, maar als bijrijder in deze kolos van een auto, begon ik toch wel de attractie te ervaren. Het luxe niveau gaf in ieder geval een prettig gevoel van welbehagen.

Waarom heb ik het BMW niet hoog zitten, hoor ik je afvragen. Tja, afgezien van het feit dat ik een voorliefde heb voor alles wat Japans is, hebben Duitse auto's bij mij toch een wat dubieus imago. Om maar met BMW te beginnen: ik heb dit altijd pooierwagens gevonden, bereden door louche types met een blonde snol als passagier. Ook wel de Volkswagen Golf upgrade. Voertuigen voor de Sjonnie en Anita's met wat meer geld, maar toch ook auto's voor criminelen die niet genoeg hun best doen om een Mercedes te kunnen betalen. En dat zegt meteen al wat over mijn opinie ten aanzien van Mercedes: de echte crimi-bak. Of gewoon de saaie directie auto, al dan niet verdient met (il)legale praktijken. Ja, ik noem ze saai, want ieder model lijkt in eerste instantie uitwisselbaar met ieder ander model. Er staat meestal wel een (nietszeggend) typeplaatje achterop, maar bij Mercedes heb je slechts twee keuzes: een zwarte of een grijze.

Ik begrijp ook helemaal niets van de typenummering bij Mercedes. Ja, je hebt de verschillende klassen, aangeduid met een letter van het alfabet, waarbij de A-klasse onbegrijpelijk genoeg minderwaardig is aan de B, C en S-klasse (zijn er nog meer?). Daarna volgt een nummer, waaruit niet te herleiden valt wat de fysieke kenmerken van dat model zijn. Bij BMW is dat wat transparanter, namelijk een serienummer gevolgd door de motorinhoud van het betreffende model. Duidelijk.

Nou, dan hebben we Audi nog. Als ik dan toch ooit een Duitse auto zou kopen, dan zal dat waarschijnlijk toch een Audi worden. Lekker neutraal en onopvallend. Da's een andere manier van zeggen dat ze wat saai ogen, hoewel je dat van de huidige modellen toch eigenlijk niet kan zeggen. Zeker met de gimmick van de LED-verlichting zijn het opvallende verschijningen. Een andere reden dat ik deze voorkeur heb, heeft te maken met mijn trip naar Berlijn van vorig jaar. Op de Duitse wegen vliegen regelmatig de bovenstaande drie merken voorbij en de Audi ziet er op hoge snelheid gewoon het meest indrukwekkend uit, gezien door de rechter buitenspiegel.

Goed, het bovenstaande is natuurlijk erg generaliserend en slechts een eenzijdige indruk van mijzelf. Zeker na mijn ervaring in de X5 gaat dit beeld langzaamaan wat verschuiven en verdienen deze merken wat meer respect van mijn kant. Deze merken zijn toch een klasse apart en als ik ga bedenken wat Azië hier tegenover heeft staan, kom ik toch niet verder dan het Toyota luxemerk Lexus. Het enige merk dat zich de Japanse Mercedes mag noemen en met die uitspraak meteen gedeclassificeerd wordt. Ja, wellicht moet ik voor mijn volgende auto het maar weer eens wat dichter bij huis gaan zoeken. Misschien is het best leuk als mensen je aanzien voor pooier, terwijl je zelf weet dat ze er helemaal naast zitten.

Als reactie op mijn Autoweek-review van vorige maand, kwam de vraag welke schroeven er nu eigenlijk losgedraaid moeten worden om bij de radio te komen. Aangezien ik in het reactiepaneel van de Autoweek site slechts 1000 karakters kwijt kan en mijn toch al beknopte beschrijving wat langer is dan dat, heb ik deze maar op mijn (tot nog toe redelijk saaie) Daihatsu forum geplaatst. Wellicht dat dat nog wat extra leden aantrekt ook. En om er nog maar wat extra aandacht aan te geven, plaats ik het verhaal hier ook nog maar even.

Het inbouwen/verwisselen van een autoradio bij een Daihatsu Sirion 2 is niet moeilijk, maar ook niet echt vanzelfsprekend, doordat je grote delen van het omliggende dashboard moet verwijderen voordat je de autoradio kan bereiken. Het is als het ware een drietrapsraket. Hieronder een snelle handleiding van de te volgen stappen. Het is overigens makkelijker als je ook ziet waar ik het over hebt, dus zodra ik de boel weer eens opentrek, zal ik wat foto's nemen bij het oorspronkelijke forum-bericht plaatsen.

Je begint met het onderste deel, waar het afsluitbare vakje en de sigarettenaansteker in verwerkt zit. Dit deel zit vast met drie doppen en vijf schroeven. De eerste dop kun je vinden in het verlichte vak boven het afsluitbare vak op de middenconsole, linksvoor om precies te zijn. De overige twee zitten in het brede vak voor de bijrijdersstoel, zowel links als rechts. Van deze doppen kun je het middendeel indrukken, waarna de gehele dop naar buiten te trekken is.

Voor de vijf schroeven moet je op je knieën. Alleerst zit er één aan de linkerkant naast de hendel voor het openen van de motorkap. De volgende zit in het midden, recht onder het afsluitbare vakje. De overige drie zitten onder het brede vak voor de bijrijdersstoel. Zijn deze allemaal verwijderd, dan is het onderste deel los te halen. Vergeet niet de stekker van de aansteker los te trekken voordat je dit hele deel verwijderd.

Hierna kun je het deel met de ventilatiebediening losschroeven. Uit mijn hoofd zijn dat twee schroeven die onmiddelijk zichtbaar zijn na het verwijderen van het onderste deel. Dit deel is niet geheel te verwijderen. Althans, ik heb nog geen manier gevonden om de ventilatiebediening te ontkoppelen, dus dit deel hangt vervolgens los in de middenconsole. Omdat dit nu los is, kun het het bovenste deel, waar de radio zelf en de ventilatieroosters inzitten, in zijn geheel lostrekken. Hier zitten geen schroeven in. Je kunt het beste het onderste deel vastgrijpen en dit naar boven trekken. Nu dit verwijderd is, kun je bij de radio komen en de eventueel geplaatste bracket waar de radio in gemonteerd zit.

Jazeker, er bestaat een modelauto van de Daihatsu Sirion. Nou ja, eigenlijk is het de Toyota Passo, maar die is nagenoeg hetzelfde, aangezien deze ook in Japan wordt verkocht als Daihatsu Boon en hier in Nederland ook nog als Subaru Justy. Dit model is afkomstig van de Japanse speelgoedfabrikant Tomy en de schaal is 1 op 57, dus erg groot is deze niet. Ik heb geen andere kleur dan rood kunnen vinden en dit is ook geen Sport-uitvoering, zoals de Sirion waarin ikzelf rij, maar ik kon 'm desondanks niet laten staan.

Ik heb lekker een week vrij en aangezien het weer niet al te best is, ben ik maar wat gaan schrijven:

Zie hier de AutoWeek MyReview van mijn Daihatsu Sirion2.

Wat kan het uitzoeken van een andere auto toch vermoeiend zijn. Hoewel ik een redelijk idee had van wat ik wou hebben, was het nog lastig om een exemplaar te vinden dat ik geschikt vond. En als je een aantal weken constant in vertwijfeling zit, gaat dat best aan je vreten. Op een gegeven moment komen die auto's zelfs in m'n dromen langs en ook overdag gaat er geen moment voorbij zonder dat je over die lastige keuze na zit te denken.

Het begon een aantal weken geleden toen ik wilde weten wat m'n huidige auto nog waard zou zijn. Ik had een leuke Daihatsu Sirion Sport zien staan in Wormerveer. Beetje boven m'n budget, maar een proefritje kon geen kwaad. Ik wilde toch wel Daihatsu blijven rijden, want die zijn nou eenmaal erg betrouwbaar. Ja, dat zijn Toyota's ook, maar daar hangt een ander prijskaartje aan. En aangezien Daihatsu ook bij Toyota hoort, maakt de kwaliteit niet zoveel uit.

Het proefritje met de Sirion beviel wel, maar financieel kwamen we er niet uit. Ik zou te veel bij moeten leggen en dat was ik niet van plan. Mijn volgende stop was de Suzuki dealer in Zaandam. Een Suzuki Swift komt qua specificaties redelijk overeen met de Sirion, zij het op wat uitrustingsdetails na. Details, maar uiteindelijk wel essentieel geweest voor mijn keuze. Zo'n Swift heeft standaard namelijk geen airco en dat wilde ik toch echt wel hebben. De Swift reed geweldig. Voor mijn gevoel stukken beter dan die Sirion. Maar goed, ook hier werd het financieel weer lastig. En omdat ik eigenlijk oriënterend bezig was, was ik sowieso niet van plan om meteen tot aanschaf over te gaan.

Nee, eerst maar even kijken op internet wat er elders in het land te koop stond. Zoals we met de Sirion van H. hebben gemerkt, kunnen de prijzen nogal uiteenlopen. Ik had inmiddels m'n zinnen gezet op de Swift. Maar een vijfdeurs Swift met airco bleek nog een lastig opgave te zijn. Zeker als je 'm ook nog in een leuke kleur wilt hebben, want onder Swift rijders blijkt rood een populaire kleur te zijn, maar dat was ik toch echt niet van plan. Cool zilvergrijs is meer mijn ding.

Goed, dan rij je anderhalf uur en kom je bij de dealer aan, blijkt ie net voor je neus te zijn weggekocht. Of er zitten net weer even te veel beschadigingen op. Of de dealer biedt een idioot laag bedrag voor je inruil. En zo ging er weer een week voorbij. Misschien die Swift maar laten varen en toch voor een Sirion gaan. Daarbij is de keuze groter, want die hebben standaard wel een airco en altijd 5 deuren.

Omdat ik in eerste instantie in een Sirion Sport had gereden, begon ik de reguliere modellen langzaamaan wat lelijk te gaan vinden. Ja, qua prestaties maakt het geen fluit uit, maar zo'n sport pakket maakt zo'n Sirion toch een stuk minder duf. En zo werd mijn keuze weer wat kleiner.

Nou ja, na drie weken zoeken, twijfelen, verder zoeken en meer twijfelen toch maar weer teruggegaan naar de dealer in Wormerveer. Inmiddels was me wel duidelijk dat ik toch niet veel meer voor mijn oude Terios zou krijgen dan dat zij in eerste instantie al geboden hadden. Dat betekent dan wel dat ik meer moet bijleggen, maar daar heb ik me dan maar bij neergelegd. Op een gegeven moment zet je je zinnen ergens op en dan lijkt geld opeens niet meer zoveel uit te maken. Tot op zekere hoogte dan. Als ik m'n budget nog verder gerekt had, dan had ik waarschijnlijk een nieuwe Suzuki Swift gekocht, maar ja, je moet ergens een grens trekken. En zeg nou zelf, zo'n Sirion is toch wel erg leuk.

Hij is overigens niet helemaal hetzelfde als op de bovenstaande foto. Deze foto is van een model dat op de Auto Salon in Genève staat. De velgen op mijn exemplaar zijn wat minder spectaculair en ik neem genoegen met een 1.3 motor i.p.v. bovenstaande 1.5 (waarvan de prestaties overigens maar minimaal beter zijn).

Zaterdag kan ik 'm ophalen. In m'n enthousiasme ben ik gelijk een Daihatsu Forum gestart. Ook om het nieuwe PHPBB versie 3 (de forum software) uit te proberen overigens. Ik kon zo gauw geen Nederlands Daihatsu forum vinden, maar inmiddels ben ik erachter dat er een heuse Daihatsu Drivers Club is met een eigen forum. Alleen lijken zij een beetje met zichzelf in de knoop te zitten. Daarnaast is er nog Daihatsu Tuning. De naam zegt het al, voor de tuners van Daihatsu modellen. Nou, daar begin ikzelf nog maar niet aan, zolang er geen medicijn is tegen twee linkerhanden.

Ondertussen ga ik genieten van de mentale rust die deze aankoop mij inmiddels bezorgt heeft. Je zou bijna vergeten dat er meer in het leven is dan auto's...

Ik ben de laatste tijd erg veel met auto's bezig. Zoals in m'n posting van vorige week al te lezen viel, waren we op zoek naar een boodschappenwagentje voor haar. Voornamelijk ook omdat ik een nieuwe baan heb, met andere werktijden. Dan is het handig als zij ook vier wielen tot haar beschikking heeft, zodat ze zelf de kleine naar de creche kan brengen en toch nog op tijd de trein naar het werk kan halen. Nee, mijn auto kan zij daar niet voor gebruiken, want die heb ik immers zelf nodig voor m'n nieuwe baan in Amsterdam. Natuurlijk kun je beter met de trein naar Amsterdam, maar dat heb ik in 1992 een jaar lang noodgedwongen moeten doen, omdat ik toen nog geen rijbewijs had, maar werd daar erg ongelukkig van. Het trauma leeft nog immer voort en ik ben dan ook vastbesloten om nooit meer het OV te gebruiken voor woon-werk verkeer, ook al scheelt me dat de helft van de reistijd.

Goed, we hebben er dus maar een tweedehands Daihatsu Sirion uit 2004 (slechts 22.500 km op de teller) bijgekocht. Ik rijd op dit moment zelf in een Daihatsu Terios en die heeft er nu bijna 130.000 probleemloze kilometers opzitten. Als zo'n Sirion net zo betrouwbaar is als de Terios, dan zit dat wel goed. In Japan rijdt dit model overigens rond als Toyota Duet, dus we rijden voor een prikkie in een volbloed Toyota, maar dan met een ander merkstickertje erop. Kortom, een fijne aankoop waar we nog aardig wat jaartjes rijplezier mee zullen beleven.

Tja, en als je aan het kijken bent voor een andere auto, gaat het wel kriebelen. Ik twijfel er niet aan dat mijn Terios nog wel 100.000 probleemloze kilometers zal rijden, maar ja, als ik iedere dag helemaal naar Amsterdam moet rijden (zo'n 80 km per dag), is het misschien wel een goed idee om die Terios te vervangen voor iets zuinigers. Niet persee vanwege het mileu, maar meer vanwege de idioot hoge benzineprijs. Wat dat betreft kan die Terios beter zo snel mogelijk vervangen worden. Die vierwielaandrijving is niet echt nodig, tenzij het gesneeuwd heeft. En de aerodynamica van een baksteen is ook niet echt bevorderlijk voor het verbruik. Nee, dan zijn er wel goedkopere opties te verzinnen.

Nou, om die opties wat op een rijtje te zetten, ben ik de literatuur ingedoken. Mijn zwager koopt zo'n beetje ieder autoblad wat er te krijgen is en eens in de zoveel tijd krijg ik zijn uitgelezen exemplaren onder ogen. Autoweek, Autovisie, GTO en het geweldige Top Gear Magazine. Vooral die laatste is briljant, mede dankzij de hersenspinsels van de drie presentatoren van Top Gear TV, maar ook omdat daar altijd de mooiste auto's in te vinden zijn. Oh, die Audi R8 toch. En wat ziet die nieuwe Jaguar XF er vet uit (ook al is dat eigenlijk een Ford Mondeo Coupé). Ja ja, kijk toch eens naar die Nissan GT-R. Maar ja, dat zijn natuurlijk onbetaalbare droomauto's met een even onbetaalbaar verbruik. Toch is het wel erg leuk om erover te lezen en te fantaseren, hoe onbereikbaar ook.

Nee, ik ben er inmiddels wel uit. Natuurlijk was ik na die Terios, met z'n toch wat magere 1.3 motor, van plan een auto aan te schaffen die sneller en ruimer was. Bijvoorbeeld de Toyota RAV4 met een fijne twee liter motor. Niet nieuw, want die zijn te duur, maar er zijn genoeg gebruikte exemplaren die nog niet op de 50.000 km zitten. Helemaal als je over de grens gaat kijken. In Duitsland zijn vergelijkbare exemplaren te vinden die 5000 Euro goedkoper zijn dan hier. Zelfs na het invoeren ben je goedkoper uit. Maar zo'n RAV4 is ook niet echt zuinig t.o.v. wat er tegenwoordig geboden wordt.

Ik moest eens goed gaan nadenken wat ik nou eigenlijk echt nodig had. Klein beetje laadruimte voor de boodschappen. Af en toe moeten er eens wat mensen op de achterbank kunnen zitten. Iets meer snelheid dan wat ik nu heb. Omdat ik toch al met het vertrouwde Daihatsu bezig was, heb ik even gekeken wat die tegenwoordig verbruiken. Een Cuore doet 1 op 22, de Sirion 2 haalt ook nog 1 op 17 en de Materia is wat zwaarder, maar haalt ook wel de 1 op 16. Alleen is die Materia een moeilijk model, want niet iedereen vindt 'm mooi. En hij is ook nog best duur. De Cuore is absoluut te klein voor mij en daarnaast is die alleen maar met een 1 liter motor te krijgen. En die Sirion 2 dan? Eigenlijk is dat nog niet eens zo'n gek idee. Ruimer dan die Terios, veel lichter en nog zuiniger ook. Echt een toppunt van design is het niet, maar toch oogt ie wel modern. Wat dat betreft is het zoals bijna alle modellen van Daihatsu, een echt Japans rechthoekig stadsautootje. En daar kan ik eigenlijk wel mee leven, gezien mijn belangstelling voor de Japanse cultuur. Natuurlijk valt ook hier het 1.0 model af en als ik zo de prestaties vergelijk doet de 1.3 niet veel onder voor de 1.5, die met z'n hogere gewicht een belastingschaal hoger zit en nog minder zuinig is ook. De gulden middenweg dan maar. En dan zijn er nog eens drie uitrustingsniveaus voor de Sirion 2. Daar moet ik nog even voor gaan zitten. Het ontloopt elkaar allemaal niet zo veel. En als ik dan over ga op de aanschaf, ga ik kijken of ik een jonge occasion kan vinden. Want dan is de afschrijving t.o.v. een nieuw model niet zo groot. Ja, ik denk dat ik er wel uit ben.

Terwijl ik dit schrijf, zie ik vanuit mijn ooghoek de laatste editie van Top Gear Magazine op de salontafel liggen. Had ik daar niet net in gelezen dat het uiterlijk van een auto wel belangrijk is? En dat het toch wel een erg lekker gevoel geeft als je kunt invoegen zonder al het andere verkeer te moeten snijden omdat je ruim 5 kilometer weg nodig hebt om op de 100 kilometers per uur te komen? Met een zucht concludeer ik, dat ik nog maar eens heel erg goed moet gaan nadenken. Zuinig en een wat lullige auto of een benzineslurpend racemonster waar je mee gezien mag worden? Wat kost zo'n treinkaartje naar Amsterdam eigenlijk?

Red Bull geeft Formule 1 fans de kans om hun foto te laten afdrukken op een Formule 1 auto. Geen miniatuur, maar een echte Formule 1 auto die ook zal worden ingezet tijdens de Grand Prix van Engeland op Silverstone.
Het gaat hier om een poging om 1 miljoen Britse Ponden bij elkaar te halen voor het goede doel. En dat goede doel is in dit geval het Wings for Life fonds wat geld bij elkaar sprokkelt om onderzoek te doen naar beenmerg. Jij kunt daar dus aan bijdragen door een foto in te sturen en daarbij 10 pond (zo'n 15 Euro) over te maken. Hiervoor krijg je een plekje van 2 bij 2 centimeter op de auto van David Coulthard of Mark Webber. Je mag zelf kiezen op welke auto je wilt staan en waar op de auto jouw foto terecht moet komen. Ik heb 't zelf inmiddels ook al gedaan en je kunt mij op de auto van Mark Webber vinden op de neus, dicht bij de cockpit. Check de Faces for Charity site voor meer info.

Tot voor kort vond ik de auto's van het merk Audi nogal saai en vooral karakterloos. Passieloze leasebakken waren het eigenlijk voor mensen die qua uitrusting iets luxers wilde dan wat je op een 'gewone' Volkswagen zou vinden. Natuurlijk heeft Audi een fenomenaal race- en rallyverleden, maar ook in die context was het uiterlijk van de auto's ondergeschikt aan de prestaties.

Bij de nieuwere modellen van Audi daarentegen, lijkt het erop dat er bij Audi wat designers van betekenis zijn aangenomen. Bij mij viel het kwartje eigenlijk toen ik vorig jaar een aflevering van Top Gear zag, waarbij de Audi RS4 getest werd. Vooral de gril die achter de voorbumper langs doorgetrokken was, gaf de auto een hele strakke look. Ik ging er toen echter dat het een uitzondering was, omdat de RS4 natuurlijk voor de sportieve rijder bedoeld is. Het design van die RS4 is nu echter doorgetrokken naar de complete model-lijn van Audi, waarbij er maar weinig concessies zijn gedaan.

Vorige week stond bij mij voor de deur een splinternieuwe Audi A6 Station voor de deur geparkeerd en ik heb goed de tijd genomen om deze te bewonderen. Het viel me vooral op dat er bijna geen enkele rechte hoek in voor komt. Als je van de zijkant de neus van de auto bekijkt, zie je dat deze vanaf de bodemplaat volledig rondloopt tot aan de bovenzijde waar de motorkap begint. En eigenlijk zie je dat ook een beetje aan de achterzjide, althans bij de station.

Nu heb ik een voorliefde voor Japanse auto's en al zou ik er een kunnen betalen, dan zou ik nog niet zo snel voor Audi kiezen. Het zijn in mijn optiek echter niet meer de auto's die bij voorbaat weggewimpeld zou worden, dus mocht ik ooit in een positie komen om een leasebak uit te zoeken en Japanse auto's zijn geen optie, dan is Audi misschien wel de eerste alternatieve kandidaat.