Recent in de categorie Japan

Spotify en ik

| Geen reacties | Geen TrackBacks

Ik heb nu drie maanden een Spotify abonnement en ik geloof dat ik er inmiddels wel wat over te zeggen heb. Toen Spotify een aantal jaren terug een beetje naamsbekendheid begon te krijgen, heb ik snel even gekeken wat er aan muziek te halen viel. Omdat ik een liefhebber ben van muziek uit Japan, heb ik Spotify redelijk snel links laten liggen. Japanners zijn er al niet zo happig op om hun internationaal aan de man te brengen (artiesten wel, maar om een of andere reden vinden de platenmaatschappijen het niet de moeite waard), dus was er op Spotify ook niet veel van te vinden. Dat was ook niet onverwacht, want zelfs op het almachtige iTunes tref je alleen muziek uit Japan aan, die ook daadwerkelijk internationaal is uitgebracht. Daarmee mis je dus 99,9% van de muziek die daar ooit is uitgebracht. Nee, daar hoef je dus geen Spotify voor te installeren en al helemaal geen abonnement voor af te sluiten.
Dat is overigens nog een punt op zich, want de Spotify applicatie is een van de meest irritante adware applicaties ooit, wanneer je er geen abonnement bij hebt afgesloten. Ik kan me niet voorstellen dat men er dan vrijwillig gebruik van zou willen maken.

Ook hoef je er niet op te rekenen dat je jouw eigen muziekcollectie terug zal vinden in de inmiddels toch wel indrukwekkende bibliotheek van Spotify, tenzij je een enorme middle of the road muzieksmaak hebt. En zelfs dan zou ik mijn handen er niet voor in het vuur durven steken. Veel vanzelfsprekende nummers zijn niet terug te vinden en als je al een wat alternatievere muzieksmaak hebt, grijp je helemaal vaak mis. Om de afwezigheid van bepaalde klassiekers te compenseren, vindt je vaak een ge-remasterde versie, die sterk afwijkt van het origineel waar je zo vertrouwd mee bent, of nog erger, er is alleen een slechte cover te vinden. Beter dan niets, hoor ik je zeggen, maar in dit geval is niets vaak beter.

Gelukkig heeft Spotify wel een uitstekende iTunes integratie, dus wanneer je al je eigen cd's geripped op een harde schijf hebt staan, kun je die nummers via iTunes playlists altijd toevoegen aan de Spotify playlists.
Dat is dan ook één van de redenen waarom ik nu dan toch een abonnement heb afgesloten. Muziek uit het verleden, muziek uit verre landen, daar blinkt Spotify niet in uit. Hoewel ik er dan wel weer bij moet zeggen dat de collectie Thaise muziek wel zeer compleet is. Maar waar Spotify wel erg goed in is, is het hier en nu. Nieuwe muziek hebben ze razendsnel en dat geldt niet alleen voor grote artiesten. Ook liefhebbers van wat obscuurder materiaal, zullen erg blij zijn met Spotify.
Dit in combinatie met de goede (mobiele) app, die ook offline luisteren mogelijk maakt, is het wat mij betreft dat tientje in de maand wel waard.
Toch zou ik de mensen achter Spotify willen aansporen meer hun best te doen om hun back catalogue op orde te krijgen. Als het ze dan ook nog lukt om de hele Japanse muziekindustrie binnen te halen en alle overige regionale beperkingen (what comes from Sweden, stays in Sweden) weg te werken, dan mogen ze het abonnementsgeld wat mij betreft ook nog wel verdubbelen.

antennasia - Re: Qus-cus

Toen het uit Sendai, Japan afkomstige duo antennasia hun meest recente studio album 'Qus-cus' in 2010 uitbrachten, beschreef ik dat als de som van hun eerdere werk. Op hun eerdere albums merkte je dat producer nerve aan het zoeken was naar de juiste invalshoek, om het perfecte geluid te zoeken dat paste bij het reeds perfecte stemgeluid van zangeres san. Het spoor lag er, maar de wielen pasten net niet helemaal lekker op de rails. Goed als al deze nummers ook waren, ze haalden nooit helemaal het niveau van perfectie wat nerve uiteindelijk wel wist te vinden op 'Qus-cus'.

Twee jaar later hebben vier remixers de taak gekregen om deze perfectie op te pakken en wat aanpassingen te doen aan de architectuur. Niet echt een taak voor amateurs en vanwege de hoge verwachtingen, heeft antennasia de nadruk gelegd op kwaliteit in plaats van kwantiteit. Er zijn vier van de sterkste nummers van het originele album uitgekozen, die het geheel vormen van 'Re: Qus-cus', geheel verbouwd door eveneens vier internationaal gerenommeerde producers.

Deze vier producers hadden natuurlijk wel het voordeel dat ze konden werken met een zeer solide basis, in de vorm van de geweldige vocalen van san. Tja, eigenlijk zou je zo het geluid van een bouwterrein of het tenenkrommende geluid van 500 nagels die tegelijkertijd over een schoolbord krassen, onder haar stem kunnen zetten en dan zou het nog steeds het mooiste geluid zijn wat je ooit hebt gehoord. Wij, als luisteraars, hebben wat dat betreft de mazzel dat deze vier producers er iets meer moeite voor gedaan hebben.

'Re: Qus-cus' opent met een verbazingwekkende uitvoering van 'Passion Show', uitgevoerd door Toshiyuki Yasuda (maakte ooit deel uit van Fantastic Plastic Machine). Het nummer druipt werkelijk van de frisheid, terwijl het toch allemaal lekker herkenbaar klinkt. De 'happy go lucky' aanpak van Yasuda trekt gevoelsmatig de zon achter de wolken vandaan. Het daglicht maakt echter na zo'n zes minuten plaats voor invallende duisternis, wanneer de Zweedse Looptroop Rocker Embee zijn visie op 'Metronome Wiper' ten gehore brengt. Harmonische pads en knip-en-plak pianospel worden geserveerd met kalme beats, waarbij de vocalen van san het geheel aan elkaar lijmt.

Hierna wordt het wat gruiziger, wanneer D-Fried ons dieper de nacht in sleept en ons opnieuw voorstelt aan de lieftallige uiterlijkheden van 'Gynoid'. Venijnig, doch immer elegant. Blijkbaar is dat het resultaat wanneer je te veel tijd doorbrengt met een, uit Barcelona afkomstige meester in de somberheid. Vervolgens duiken we Tokyo weer in via de Plastic Echo remix van 'noanoa', waarbij verschillende klankwerelden ingenieus op elkaar inhaken, wat resulteert in een complex landschap van geluiden. Tegen het einde vraag je je af of je ooit het daglicht weer zult zien, maar het is een perfect einde aan een fascinerende showcase van vier van de meest getalenteerde producers van deze tijd.

Al met al zou je willen dat 'Re:Qus-cus' een beetje langer zou duren, maar als 4-track EP zijnde, staat het als een huis. Geen van deze tracks zijn verbeteringen op de originele nummers, maar geven enkel een beeld vanuit een ander perspectief. En het hernieuwde uitzicht is wel erg mooi. En als je dan toch meer wilt, doe jezelf dan een plezier en schaf het originele album 'Qus-cus' aan, want eigenlijk is dat ook een album wat niet aan je collectie mag ontbreken.

'Re: Qus-cus' is vanaf 25 juli te koop via iTunes en diverse andere digitale distributiekanalen.

Volgende week verschijnt een nieuw remix-album van het Japanse duo antennasia. Ik zal volgende week een review posten, maar hierboven kun je alvast een preview beluisteren.

Een nieuwe single van Sakanaction. Elke single is leuk van deze band uit Sapporo. Wel een veel te lange titel, maar deze grappige video maakt dat weer goed. Thunderbirds are go.

X Japan - Jade

| Geen reacties | Geen TrackBacks

Dit is de nieuwe single van X Japan, 'Jade'. Hiermee openden zij het concert van afgelopen 2 juli in Tivoli, Utrecht. Ik moet zeggen dat het bijwonen van dit concert toch een wat vreemde ervaring is gebleken. Toen ik X Japan in 1998 ontdekte was de band al opgeheven. Gitarist hide had inmiddels zelfmoord gepleegd, zanger Toshi zat in een sekte en de kans dat de band ooit weer zou optreden was gewoon nihil. Mede daarom had deze band iets mythisch, maar dat had waarschijnlijk ook met de epische stijl van de muziek te maken. Een stijl, waarvan ik moet toegeven dat die toen al wat gedateerd was, maar die mij blijkbaar toch erg goed bevalt. Ik heb, sinds ik X Japan heb ontdekt, enorm veel naar deze band geluisterd, alle cd's in mijn bezit, een behoorlijk aantal concerten op video en dvd gezien en ook veel nummers gedraaid in mijn Everything Zen item op Kink FM. Kortom, een band die ik een legendarische status heb toegekend.

En dan opeens, ruim 10 jaar later staat de band op nog geen 5 meter afstand vlak voor je neus op een veel te klein podium. Da's op zich al heel opmerkelijk, want doorgaans staat X Japan in stadions voor minimaal 50.000 man. Goed, dat kunnen ze in Europa misschien niet voor elkaar krijgen, maar Tivoli is wel heel erg klein. Gitarist Sugizo gaf nadien in een posting op Facebook ook aan dat het ruim 20 jaar geleden was, dat de band in zo'n kleine zaal had gestaan. Sugizo is de vervanger van de in 1998 overleden gitarist hide. Hij is ook de voormalig gitarist van, en creatieve kracht achter de band Luna Sea (ook opgeheven); een band die ik eigenlijk nog hoger heb zitten dan X Japan.

Nou ja, deze hele setting was natuurlijk een recept voor een mega anticlimax, maar gelukkig is die uitgebleven. De band speelde wel enorm op routine, maar op de drie nieuwe nummers na, zijn het ook nummers die zij bijna al 30 jaar spelen. Japanners staan bekend om hun perfectionisme en laten dan ook niets aan het toeval over (tenzij het om een futiliteit als kernenergie gaat, maar dit terzijde). Ik was getuige van een superstrak concert, eigenlijk te kort, want X Japan heeft zo'n mooie grote catalogus aan muziek. Er werden slechts 10 nummers gespeeld, waarvan drie nieuwe nummers. De spreiding was echter wel goed, want van ieder album kwam wel een nummer voorbij. Als afsluiter speelde zij zelfs een ingekorte versie van Art of Life, waarvan het origineel 29 minuten duurt, maar waar we toch minstens 10 minuten van meekregen.

Nee, ik heb er zeker geen spijt van dat ik naar dit concert ben geweest. Er wordt gewerkt aan een compleet nieuw album, waarvan de planning zegt dat deze nog dit jaar uitkomt. Gitarist hide is er niet meer bij, de bandleden zijn zichtbaar ouder geworden, maar als de single Jade een voorbode is, dan gaat dit waarschijnlijk hun beste album ooit worden.

Dit is de vrolijke nieuwe single van Maia Hirasawa, de Japanse zangeres uit Zweden. Op 20 mei start haar clubtour in Japan, waar zij eerder dit jaar een nieuw album uitbracht. Deze single, welke geschreven is voor een Lexus CT200h commercial, komt op 18 mei uit en als b-kantje staat er ook een Cornelius remix op van het nummer 'It doesn't stop', waarvan het origineel de openingstrack van haar nieuwe album is.


Pagina's

OpenID hier geaccepteerd Meer weten over OpenID
Aangedreven door Movable Type 5.01
www.flickr.com
This is a Flickr badge showing public photos and videos from Peter Zoon. Make your own badge here.

Over dit archief

Deze pagina is een archief van recente berichten in de Japan categorie.

Games is de vorige categorie.

Korea is de volgende categorie.

De nieuwste berichten zijn te vinden op de hoofdpagina of kijk in de archieven om alle berichten te zien.